|
|
|
| عذر بدتر از گناه آقای سخنگو ؛ مردم ندانند ، به سودشان است! |
|
| سخنان سخنگوی محترم سازمان هواپیمایی کشوری در تشریح دلایل ابلاغ دستور العمل عدم اطلاع مسافران از هواپیمایی که می خواهند جان " ناقابل! " خود را درون آن ببرند ، بیش از آنکه در جهت روشن کردن دلایل این ابلاغیه عجیب و غریب باشد ، نمکی بر زخم استفاده کنندگان از خدمات مسافرت های هوایی کشور است . |
| |
عصر ایران – چند روز پیش سازمان هواپیمایی کشوری طی دستورالعملی از آژانس های مسافرتی خواسته است از اعلام نام و نوع هواپیماها به خریداران بلیت هواپیما خودداری کنند!
هر چند این دستور العمل ، ناقض بدیهی ترین حقوق مسافر ، یعنی اطلاع از نوع وسیله پروازی بوده است ، اما اظهارات " رضا جعفر زاده " سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری در مصاحبه ای با خبرگزاری دولت ( ایرنا ) ، بیش از اصل دستورالعمل ، ناامید کننده بود.
این مقام دولتی ، در توجیه دستور العمل ابلاغی اخیر سازمان متبوع خود به دفاتر خدمات مسافرت هوایی گفته است که : ممنوعیت اعلام نام و نوع هواپیما برای رفاه مسافران است ."
باید از این مقام دولتی پرسید که آیا این سخنان بی احترامی به مردم و استفاده کنندگان از خدمات هوایی نیست ؟اینکه یک مدیر دولتی معتقد باشد که مردم نباید از هواپیمایی که سوار آن می شوند اطلاع داشته باشند و بعد برای توجیه این دستور العمل " عجیب و غریب " این کار را به نفع مردم و برای رفاه آنها بداند ، آیا توهین به مردم نیست ؟
باید از آقای سخنگو پرسید که آیا ایشان و مدیران سازمان هواپیمایی کشوری بیشتر از خود مردم منافع و مضار آنها را می شناسند ؟ و اینکه آیا مردم حق ندارند نوع هواپیمایی که می خواهند با آن سفر انجام دهند را انتخاب کنند ؟
بسیاری از مردم و مسافران حتی برای یک سفر ساده زمینی و برای مسافتی نه چندان دور ( اگر بخواهند از اتوبوس یا قطار استفاده کنند ) نوع اتوبوس یا قطار ، تعداد صندلی و ... را می پرسند ، انتخاب کرده و بعد بلیت می خرند ، حال چگونه است که برای سفر هوایی که ممکن است ده یا بیست برابر بیشتر از سفر زمینی برای مسافر هزینه داشته باشد ، این حق انتخاب سلب می شود ؟ و حتی در مقام توجیه عذر بدتر از گناه آورده می شود که این کار برای رفاه حال مسافران است ؟!
سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری در ادامه مصاحبه خود می گوید : این تصمیم درپی اعتراضها و شکایتهای مسافران از برخی دفاتر خدمات مسافرت هوایی مبنی بر تبلیغات کاذب و عدم انجام سفر با هواپیما یا شرکت هواپیمایی وعده داده شده صورت گرفته است."
در مقام پاسخ باید گفت که اگر واقعا چنین است و چند دفتر مشخص هواپیمایی تخلف داشته اند ، چرا باید به جای برخورد با آن چند دفتر متخلف ، مردم را از حق انتخاب محروم کنیم و در مقام توجیه عذر بدتر از گناه بیاوریم ؟
آقای جعفر زاده در ادامه می گوید : " برخی آژانس های مسافرتی برای فروش بیشتر و جذب مشتری اقدام به تبلیغ برای شرکت هواپیمایی خاصی می کنند که این خلاف مقررات است."
لازم است در این زمینه به آقای سخنگو چند مورد را متذکر شویم :
اولا : اینکه ایشان می گوید این امر خلاف مقررات است ؛ می شود بفرمایند که کدام مقررات و کدام ماده و بند از قانون مورد نظر ایشان می باشد ؟
ثانبا : مگر مبنای تاسیس شرکت های هواپیمایی خصوصی امکان رقابت در جهت هر چه بهتر شدن کیفیت خدمات شرکت های هواپیمایی و افزایش رضایت مشتریان و کاهش قیمت خدمات هواپیمایی در اثر این رقابت نیست ؟
حال چه اشکالی دارد که شرکت های هواپیمایی در این جهت با هم رقابت کنند و در نتیجه هر شرکتی که خدمات بهتری به مسافران ارایه می دهد و مشتریان خود را راضی نگه می دارد ،از اقبال عمومی بیشتری برخوردار باشد ؟
طبیعی است که وقتی شرکتی در مقام مقایسه با دیگر شرکت ها خدمات بهتری به مسافران ارایه می دهد مشتری بیشتری هم خواهد داشت و این اقدام سازمان هواپیمایی کشوری در ابلاغ دستور العمل عدم اطلاع یافتن مسافران از نوع هواپیما دقیقا مغایر با همین فلسفه رقابت پذیری است .
نکته پایانی اینکه سخنان سخنگوی محترم سازمان هواپیمایی کشوری در تشریح دلایل ابلاغ دستور العمل عدم اطلاع مسافران از هواپیمایی که می خواهند جان " ناقابل! " خود را درون آن ببرند ، بیش از آنکه در جهت روشن کردن دلایل این ابلاغیه عجیب و غریب باشد ، نمکی بر زخم استفاده کنندگان از خدمات مسافرت های هوایی کشور است .
نمکی که بر زخم " سقوط یا سانحه هوایی برای 7 هواپیما در سال اخیر و جان باختن صدها شهروند ایرانی در این سوانح ناگوار" پاشیده می شود .
| |
گزارش تحقیق و تفحص از مخابرات هفته آینده به صحن مجلس میرسد